İnsanlar acı çekmeyi hak etmiyor, ama çoğu zaman hak ettiği şeyi yaşar.

Ağlamamak lazım, ağlamamak lazım, ağlamamak lazım…

Yaralarımızı saracak zamanımız olmadı. Düşmanlarımızı bile saygıyla uğurlayamadık.

Beni sevme, ben seni sevmem!

Benim çocuklarım ölmeli, benim çocuklarım ölmeli!

Kimse anlamaz, sadece benim acımı hissediyorum.

Sevdiklerine zarar veren biri olmak, en büyük acı çekmektir.

İnsanlar birbirlerinin yaralarını iyileştiremez, sadece daha çok kanatır.

Acı çekmek, yaşamın kaçınılmaz bir parçasıdır.

Aşk, insanı yalnızca acıya sürükler.

Beni bırakma, beni bırakma!

Bir şeyi ne kadar istediğinizi anlamak için, onu kaybettiğinizde hissettiğiniz acıya bakın.

Yalnız olmadığını bilmek acıyı hafifletmez.

Ani ölümler gördüm, sonra yalan olduğunu anladım. Gerçek olan uzun süren acılar…

Seni öldüğün gün sevdiğimi hissettim.

Güzellik bazen acı verir.

Yüzünü kaybeden birine yüzünü hatırlatmak aptallıktır.

Korkarım ki, sevdiğimiz insanlar hayatımızın en büyük acılarıdır.

Zaman, acıyı unutmak için değil, onunla yaşamayı öğrenmek için verilmiş en değerli armağandır.

Gözyaşları, kalbin içindeki fırtınanın sessiz çığlıklarıdır.