Zaman; ne elimizden kayıp giden bir kum, ne de geri dönecek bir şeydir. Zaman, hepimizin içindedir.

Büyük bir sessizlik içinde, insanın yüreği konuşur.

Hayat, insana her şeyi öğretir; ama ne yazık ki, genellikle dersi bitirir bitirmez.

Yüreğinize sorun, beni dinleyin.

Bir kedinin yürüyüşünü izleyerek, ne zaman mığırdayacağını anlayamazsın.

Burada özgür olmayı seçenler, zincirlerini kendi elleriyle kırarlar.

Bir insanın gerçek yüzü, onun en büyük korkusudur.

Burası sadece cesurların hayatta kalabileceği bir yer.

Karanlık bir gecede, yıldızlar daha belirgindir.

Kendine olan güvensizlik, başkalarının sana olan güvenini sarsar.

Kendi kaderini seçmek isteyenler, kendi savaşlarını kazanmalı.

İnsanlar ne zaman bir şey istese, birilerinin canı yanıyor demektir.

Burada sadece kendi hikayemizi yaşayabiliriz, başka hiçbir şeyin önemi yok.

Burası bizim dünyamız, gerçek dünya burası. Dışarda her şey sahte, burası gerçek.

Çok uzaklara gitme, belki mutluluk sana çok yakın.

Bir insanın zihninde neler dönüyor, hiç bilemezsin.

Hayat, bir nehir gibidir. Akar, döner, kıvrılır ve nihayet denize ulaşır. Önemli olan yolculuğun kendisidir, varış noktası değil.

Kelimelerin bittiği yerde, sessizlik başlar. O sessizlikte, en derin duygular ifade bulur.

Bir gün gözlerini açtığında, her şeyin değişmiş olduğunu fark edeceksin.

Gözlerine baktığında, ruhunu görmek istersin. Ama unutma, ruhunda gördüğün, senin aynan olabilir.