Bir insanın hayatı, bir trenin hayatı gibidir. Vagonlar, hayatın durağıdır. O durağa her geldiğinde, bir vagon iner, bir vagon biner. Kimi vagonlar boştur, kimi vagonlar doludur.

Hayat bir tren yolculuğudur, bazen güvertede, bazen kuşluk vakti, bazen de gecekoruğunda olursun. Herkes kendi yolculuğunu yapar, kimisi uzun, kimisi kısa. Ama sonunda herkes aynı garajda iner.

Hayat, bazen en beklenmedik anlarda gerçekleşir.

Hayat, senin planlarını alt üst ettiğinde gerçekten başlar.

Hayatımızın kontrolünü elimizde tutamayız, sadece kabul edebiliriz.

Köpekler havlar, kervan yürür.

Hayat, planladığımız değil, başımıza gelenlerle ilgilidir.

Hayat, bir tren yolculuğuna benzer. Kimi zaman durur, kimi zaman hızlanır. Ama her zaman devam eder.

Mesele şu ki, hayat seni nereye götürüyorsa, oraya gitmelisin. O yüzden, ne yapıyorsan yap, iyi yap.

Hayat, çoğu zaman planladığımız gibi gitmez. Ama bazen beklenmedik yerlerden en güzel sonuçlar çıkar.

Hayat, beklenmedik sürprizlerle doludur.

Hayat, çoğu zaman beklenmedik şekilde ilerler.

Hayat, bir film şeridi gibi akıp giderken, biz sadece izleyiciyiz.

Zamanla insan, kendini olduğundan daha iyi hissetmeye başlar.

Hayat, bir deniz gibidir. Kimi zaman sakin, kimi zaman fırtınalı.

Hayat, planladığımız değil, başımıza gelenlerdir. Önemli olan, gelen her şeye nasıl tepki verdiğimizdir.

Hayat aslında bir film şeridi gibidir. İyisi kötüsüyle geçip gider.

Hayat, planladığımız değil, başımıza gelenlerdir.

Hayat her zaman istediğimiz gibi ilerlemez, ama her zaman devam eder.

Hayatın ta kendisi budur işte. Kimi zaman gülüp eğlenir, kimi zaman ağlar, kimi zaman da kahkahalar atarız.