İnsanlık

Biz, insanlar, denizin dibindeki birer balığa benziyoruz.

İnsanlar birbirlerini anlamak istese, dünya daha iyi bir yer olurdu.

Beni en çok utandıran, benim de bir insan olduğumdur.

Görünen o ki, herkes biraz yalnız.

Şimdi kanımda, ruhumda, beynimde, en içimde bir şey vardı. O şeyi bulmaya çalıştım hep. O şey, insanı birleştiren bir şeydi.

Yürek burkacak kadar insanlık, yürek sızlatacak kadar insanlık…

Ağlamak, insanın aczini kabul etmesidir.

İnsan, ne kadar küçük olursa olsun, kendini büyük zanneder.

Herkesin gözünde sen, senin gözünde herkes varsın.

İnsanlar, birbirlerine ne kadar çok benziyorlar değil mi? Hepimiz aynıyız aslında.

Hayat, insanlara değil, insanların hayatlarına aittir.

Kan ve ölümle dans eden bir adamım ben, ama içimde bir yerde hala bir insan var.

Bir insanın gerçek yüzü, aşkı olmadığı zaman ortaya çıkar.

Hayatın anlamını aramak, insan olmanın gereğidir.

Bir insanı yok etmek, tüm insanlığı yok etmektir. Her insanın yaşamı kutsaldır.

Susmak, zulme ve adaletsizliğe ortak olmaktır. Herkes susarsa, taşkın bir nehir olur zalimlik.

Hayatta en büyük tehlike, sefalet ve yoksulluk değil, insanın insanı ezip geçmesidir.

Sevdiklerimiz için her şeyi yapabileceğimizi fark etmek, bizi insan kılar.

Bir insanın değeri, sahip olduğu maddi varlıklarla değil, içindeki sevgi ve merhametle ölçülmelidir.

Bir insanın başına gelen en kötü şey, insan olduğunu unutmasıdır.