İnsanlık

Zor zamanlarda insanlar gerçek yüzlerini gösterir.

Kendi göğsündeki sancıyı dindirmeyi başaramayan, başkasının acısını nasıl hafifletebilir ki?

Ben bir hükümdar değilim, ben bir insanım.

Bir insanın ne zaman öleceğini kimse bilemez.

Savaşın insanları ne hale getirdiğini görmek istemiyorum. Bunun acı bir gerçek olduğunu biliyorum.

Hayatta kalmak için insanın insan olması gereklidir.

Ben insanları seviyorum, çünkü onların gizemli olduğuna inanıyorum.

Kimse, bir insanı tanımadan ona karşı önyargı besleyemez.

İnsanlar, toprak gibi sert ve soğuk olabilirler. Ama birbirlerine dokununca, ısınırlar.

İnsanlar kendi kaderlerini kendi elleriyle yazarlar.

Bir insanın bir insanı sevmesi, tüm evreni sevmek gibidir.

Yol boyunca birçok yüz gördüm, ama en unutulmazı, içindeki acıyı gizlemeye çalışan yüzlerdi.

Savaşta ölenler, sadece sayı değil, hayatları olan insanlardır.

Bir insanın en büyük hazinesi, içindeki sevgidir.

Bir insanın doğası kötü olabilir, ama kalbi iyidir.

Bir insanın kendi içine düşman olması, başkalarına düşman olmasından daha acıdır.

Bir insanın yüzünden anlaşılacaksa, herkesin yüzüne baksın. Benim yüzümde benim dertlerim var.

Vatan sevgisi imandandır, insanlık görevidir.

Herkesin bir yalnızlığı vardır. Kimi zaman bu bir ağaçtır, kimi zaman bir otobüs durağı.

Kimse sevdiğine kavuşamayacak kadar kötü bir insan değildir.