Kabul

Aile, bizi olduğumuz gibi kabul eden ve sevgisiyle büyüten bir limandır.

Yaşlılık ve ölüm yaşamın bir parçasıdır. Onları kabul etmeliyiz.

Gerçek aşk, iki insanın birbirlerini olduğu gibi kabul etmesidir.

Bazı insanlar kendi karanlıklarını kabul etmeye yanaşmazlar, onları başkalarının yüzüne vururlar.

Beni sevmediğini biliyorum, beni sevmediğini biliyorum!

Özgürlük, kendi karanlığını kabul etmektir.

Neden hep kendimizi suçlarız, neden hep bir şeyleri değiştirme gereksinimi duyarız?

Beni sevmiyorsanız, neden buradayım?

Birini sevmek, onun kusurlarını kabul edebilmektir.

Gerçek aşk, birini olduğu gibi kabul edebilmektir.

Kendini olduğun gibi kabul edebilirsen, özgür olursun.

Haklısınız, hiçbir şey değişmeyecek.

Gerçek sevgi, sevdiğin kişiyi olduğu gibi kabul etmektir.

Gerçek sevgi, bir başkasının kusurlarını görmene rağmen, onu hala sevebilmen demektir.

İnsanın hayatta yapması gereken en zor şey, kendi kendini kabul etmesidir.

Bir insanı sevmek, onu her haliyle kabul etmeyi gerektirir.

Yapacak hiçbir şeyimiz yok, bu yüzden yapmamıza gerek yok.

Benden ne istiyorsun? Bu bir oyun değil!

Bazen bir şeyleri değiştirmek istersin, fakat değiştiremezsin.

Her şeyin bir sonu var, biliyorsun.