Karanlıkta kalbini aramak yerine, kendi karanlığına dalmaktan korkanlar, asla gerçek ışığı göremezler.

Bir insanın içindeki karanlık, onun dışında bir düşman bulur.

Gece karanlığında kaybolmak, ruhun karanlığında kaybolmaktan iyidir.

Karanlık, gerçeği gizler. Ama gerçek her zaman ortaya çıkar.

Dünya geniş, güneş parlak. Ama bizim köyde karanlık bir gölgemiz var.

Bazı insanlar kendi karanlıklarını kabul etmeye yanaşmazlar, onları başkalarının yüzüne vururlar.

Karanlıkta kalmış bir şehirde aydınlık olmak zordur.

İçindeki karanlığı dışarıya yansıtma, onu aydınlat.

Karanlık, her şeyi gizler. Ama ruhun en karanlık köşeleri bile aydınlanabilir.

Yalnızlık, insanın içindeki karanlığı ortaya çıkarır.

Karanlık, ışığın en çok olduğu yerdir. Çünkü orada ışığa en çok ihtiyaç vardır.

İnsanlar sadece kendi karanlıklarını kapatmazlar, aynı zamanda başkalarının da ışığını söndürürler.

Karanlıkta yaşamak, yıldızları daha net görmemizi sağlar.

Karanlıkta en çok korktuğumuz şey, kendi içimizdeki yansımamızdır.

Kendi içine dönmek en kötüsüdür, çünkü orada sadece karanlık vardır.

Özgürlük, içinde bulunduğumuz karanlık gecenin bir parçasıdır.

Karanlıkta kaybolmak, ışığı daha çok aramak için bir fırsattır.

Gölgeler arasında yaşamak, ışık olmadan yaşamak gibidir.

Korku, içimizdeki canavarları uyandırır.

Karanlık, cesaretin sınandığı yerdir.