Bir insanın en büyük korkusu, kendisini yitirmesidir.

Düşmanlarımın çoğu beni tanıyamaz, dostlarım ise beni tanımak istemez.

Bir insan bir yere ait hissedebilir. Bir insan bir yere ait olabilir.

Bir insanın en büyük korkusu, kendine yabancılaşmasıdır.

Hayatımızda neyi istediğimizi bilmiyoruz çünkü ne olduğumuzu bilmiyoruz.

Başkalarının sizi tanımlamasına izin vermek, gerçek kimliğinizi kaybetmektir.

Bir insanın gerçek kimliği, en karanlık gecede bile parlayabilir.

Bir adamın gerçek korkusu, kendi adını unutmasıdır.

Kararlarımız, kim olduğumuzu belirler.

Hayatta en büyük acı, insanın kendine yabancılaşmasıdır.

Sadece bir insanım ben, bir insan!

Ben bir karakterden çok daha fazlasıyım.

İnsanlar bana bakarak kendilerini görmek isterler.

Bir insanın sahip olduğu şeyler, onun gerçek kimliğini yansıtmaz.

İnsanlar her zaman kendi yüzlerini görmek isterler, ama sadece aynada görebilirler.

Kim olduğumuzu belirleyen geçmişimiz değil, bugünümüz ve yarınımızdır.

Ben başka bir türlü bir kadın olmak istiyorum.

Kendimizi kaybetmeden önce insan olamayız.

Her şeyi öğrendim sadece bir şeyi öğrenemedim, ne olduğumu.

Herkesin içinde bir prens gizli değil mi? Prens, bir prens olarak ölür.