toplum

Burası benim, burası senin. Neresi bizim?

Hayatımız boyunca sürekli bir performans içindeyiz. İnsanlar bizi izler, biz de onları.

İnsanlar, belirli bir noktadan sonra başkalarıyla bir araya gelmeyi reddediyorlar.

Bir kralın yolu, onun halkına hizmet etmesinden geçer.

İnsanlar, yaşamlarını başkalarının ellerine bırakmayı seviyor.

İnsanlar birbirini sevmezse, dünya daha kötü bir yer olur.

Burada kimse iyi bir insan değil. Burada yaşamak, iyi insan olmayı imkansız kılar.

İnsanlar, özgürlüğe alışmış değil. Özgürlük, onlar için korkunç bir yük.

Köyde herkes birbirinin hayatını biliyor.

İnsanlar birbirlerine yardım etmeli, bu dünyada sadece kendileri için yaşayanlar yalnızdır.

Bir avuç insanın kararlılığı, milyonları etkileyebilir.

Bir halkın adalet duygusu öldüğünde, o halkın da ruhu ölmüştür.

Bir kral, halkının kalbinde yaşamadığı sürece sadece bir adamdır.

Aptalların en büyük hükmü, aptalların arasında olmalarıdır.

Kendi geleceğimizi inşa etmeliyiz!

Herkesin bir fikri var ama kimse icraata geçmiyor.

Zaten bütün dünya bir sirk.

Adaleti herkes ister ama kimse kendi aleyhine işlemesini istemez.

Zorbalığın sonu yok. O yüzden kimse onun peşinden gitmez.

Hayat bir bahçe gibidir, ne ekersen onu biçersin.