İnsanın en büyük zaafı, umutlarını kaybetmesidir.

Gece ne kadar karanlık olursa olsun, sabah mutlaka gelecektir.

Karanlığın en derininde ışık görebilenler, en büyük umudu taşıyanlardır.

Bir gün, bir yerde, bir başkası da ‘biz’ diyecektir!

Karanlıkta kaybolanlar, ışıkta buluşurlar. Umudu hiç kaybetme.

Birlikte olmamızın imkansız olduğunu biliyorum, ama yine de umut ediyorum.

Bir şeylerin yolunda gitmesi gerekiyor.

Güneş doğar, her şey yeniden başlar.

Karanlığı görebilmek için ışığa ihtiyaç vardır.

Gerçekten iyi bir film olacak.

Bir şeyler ters giderse, endişelenme. Her şey düzelecektir zamanla.

Her şey bir gün sona erecek, ama eğer bir gün başlamazsa, hiç bitmez.

Karanlık günlerde ışığı görmek, umudu diri tutmaktır.

Gecenin en karanlık anında bile umut ışığını görebiliriz.

Bir gün sen de beni seveceksin, eminim.

Hayatta her şeye rağmen, umudu asla kaybetmemeliyiz.

Herkesin içinde bir çatlak vardır; ışık oradan girer.

Güneşin doğuşunu izleyebilmek için bazen geceyi görmeyi göze almalısın.

Karanlıkta bile bir ışık görürsün, umut asla kaybolmaz.

Ölüm cezası, bir insanın hatalarından ders almasını engeller. Affetmek ise ona umut verir.