acı

Demirle dolu olan bedenimle, insan olmanın acısını çekiyorum.

Gözyaşlarını içine akıtmayan insanlar, en büyük acıları yaşarlar.

İnsanlar sadece kendi acılarının farkında olurlar.

Başkalarının acıları göz yaşlarımla birleşiyor.

Acı çekmek, insanı insan yapan bir duygudur aslında.

Acı, insanı insan yapan en önemli şeydir.

Güçlü olmak, zayıf olmamak değil, acılarını gizlemek değil, onları kabul etmek demektir.

Bir insanın yüreğindeki acı, dışarıdan görülen yaradan daha derindir.

Beni sevmedin, ama ben seni sevdim. Her zaman seni sevdim. Seni ilk gördüğüm andan beri.

Hatırlamak insanı öldürür.

Hayattaki en kötü şey, bir insanın sevdiği biriyle konuşamamasıdır.

Bir insanın acıları, onun zihninin kısıtlamalarıdır.

Gözyaşlarımız zamanla kuruyor.

Bu kadar acıya dayanabilmek mümkün mü?

Bir insan, sevdiği kadının başka bir adamla evlenmesine nasıl dayanabilir ki?

Bir insanın yüzündeki gülümseme, asıl acıyı en iyi saklayandır.

Yaşamak ne kadar kötü bir şey.

Neden insanlar bu kadar kötü? Neden insanlar birbirlerine bu kadar acı çektiriyor?

Acı bir güzellik taşır, kendi rengini kendisi seçer.

Bir insanın acı çektiğini görmek, onu daha çok sevmek değil mi insanı?