acı

Kalbimizdeki acıları kimsecikler bilemez, kimsecikler anlayamaz.

Bir insanın sana verdiği acı, seni o insana bağlar.

Bir insanın en büyük acısı, sevdiği kişinin acısını görmek, onu mutsuz görmektir.

Acı çekmeden öğrenemezsin.

Bir insanın aşkını kaybetmesi acı vericidir, ama bir insanın sevgisini kaybetmesi ise yıkıcıdır.

Gözyaşları her zaman acıya aittir, sevince değil.

Bazı acılar vardır, anlatılmaz, sadece yaşanır.

Acılarımı paylaşmayı seçiyorum çünkü onlardan korkmuyorum.

Gitmek istiyorum, ayrılmak istiyorum, ama ayrılamıyorum.

Belki de aşk, acı çekmek demektir.

Bir insanın en acı duyabileceği şey, kendisine yabancılaşmasıdır.

Silahlar insanları öldürür, acı çektirir ve yıkıma neden olur.

Bir insan hayatta en çok sevdiği şeyi kaybettiğinde, hayat ona yeniden öğretene kadar hiçbir şey yapamaz.

Gözyaşları, içimizdeki acıyı dışa vuran sessiz çığlıklardır.

İnsanlar, sevdiklerini kaybettiklerinde gerçekten ne kadar yalnız olduklarını anlarlar.

Zaman, yaraları iyileştirir mi? Yoksa sadece acıyı unutur musun?

Bir anlık zevk için sonsuz acı çekmeye değer mi?

Hayat, bazen inanılmaz acı verici olabilir, ama yine de yaşamaya değerdir.

Bir insanın yaşamını sona erdirmek, bir sorunu çözmez. Yalnızca yeni bir acı yaratır.

Birini sevmek, her zaman biraz acı çekmektir.