Bir adamın kalbini kırmak, onun cildini yırtmaktan daha kolaydır.

Ne yapayım, kalbim yarımdı. Bunu anlamıyor musun?

Kadınların hayatı bir acılar zinciri.

Hayat bazen çok acımasız olabiliyor.

Zaman, bazen en iyi ilaçtır ama bazen de en kötü zehir.

Bir insanın en büyük acısı, sevdiği insanın yüzünden yaşadığıdır.

Geçmişte yaşanan acılar, gelecekteki mutluluğun temelini oluşturur.

Gözlerimiz kapanınca tüm acılar sona erecek mi?

Beni bırakın, beni bırakın! Beni bırakın… Beni bırakın! Beni bırakın!

Ölüler geri dönmez, unut artık.

Kırmızı gülün alı var, soldu mu kıymeti var. Aşkınla yanıyorum, bilsen ne çileler çekiyorum.

Gördüğüm en büyük acı, sevdiğini kaybetmek değil, sevdiğini kaybettikten sonra yaşamaya devam etmek zorunda olmak.

Gerçek sevgi, birlikte olmanın değil, birlikte olamamanın acısını hissetmektir.

Sevda, bir insanı perişan eder mi? Perişan eder.

Kırılan cam kırıkları gibi, kırılan kalbimin yaraları da zamanla iyileşecek.

Bir kadının en fazla iki acısı vardır: Severek ayrılmak ve ayrılarak sevmek.

Hayatın en büyük acısı, sevdiğimiz insanların bize neler yapabileceğini görmektir.

Bir daha asla istek duymayacaksın. Çünkü isteklerin sadece acı verir.

Bazen en güçlü insanlar, en büyük acıları taşıyanlardır.

Bazen birini sevmek, ona zarar vermekten daha kötüdür.