İnsanlar neden bu kadar acımasız olmak zorunda?

Bir gün seni öldürürüm, öldürüp de kendimi de vururum.

Bütün çirkinliklerimi, bütün yalnızlığımı, bütün kötülüklerimi yemek istiyorum.

Zayıflar, zayıflarına ağlarlar.

İnsanlar birbirlerine ne kadar çok acı çektirebilir.

Ne kadar yücesin Tanrım, senin adına dua ediyorum. İnsanlar birbirine acı çektirmesinler.

Beni vur, öldür. Ama gözlerimi açık bırakma.

İnsanlar, köpeklere karşı çok zalimdir.

İnsanlar birbirine acı çektirmekten hoşlanıyor. Acı çekmek onları mutlu ediyor.

Zaman bize acımasız davranıyor, ama hiçbir şey yapamayız.

Senin gibi biriyle yatmam, zavallı birine acıdığımdan yatmam.

Kendine acımayan biri, kendini seven biridir.

Kimse acımadı bana, kimse acımadı!

Bu kadar acı vericiydim, değil mi?

Ne kadar acınacak bir durumda olduğunu anlıyorum, Macabéa.

Kendine acımayı bırak, seni kimse sevmez!

Acıma, acımanın sonu yok.

Bir insanın ne kadar acı çektiğini anlamak için, onun yerine geçmelisin.

İnsanlar ölüyor, dünya yanıyor, ama sen hâlâ yaşıyorsun.

Bir insanın başına gelebilecek en kötü şey bu. Düşman olmayı hak etmiyorum.