İnsanlar acı çekmekten korkarlar, ama asıl korkulacak şey, acının anlamını anlamamaktır.

Hayatın en zor yanı, sevdiklerimizi kaybetmek ve ardında bıraktığı boşluğa katlanmaktır.

Bir insanı sevdim, o da beni sevdi. Ama ne yazık ki, sevilen kişi sensen, sevdiğin kişi benim.

Gözyaşları, içindeki acıyı temizler.

Zaman, her şeyi unutturur, sadece acı hatıraları bırakır.

Belki de insanlar, acı çekmek zorunda olduklarında gerçekten insan olduklarını anlarlar.

Ağlamak, yürekteki acıyı dindirmez.

Kadınların gözyaşları ne zaman biter?

Gözyaşlarımızın hiçbir anlamı yok.

Geçmişte yaşanan acıları unutmak kolay olmayacak.

Yüreğimizdeki acı hiç dinmeyecek gibi!

Gözyaşları, savaşın en acı silahıdır.

Zaferin tadını çıkarmak istiyorsan, önce acıyı tatmalısın.

Gözyaşlarım yağmur olup toprağa düşüyor, acılarım çiçek açıyor.

Zaman her şeyi iyileştirir mi gerçekten? Belki de bazı yaraların sadece derinleşmesini bekler.

Hayat bazen acı dolu bir rüyadan ibarettir.

Yüreğimdeki acıyı hiç kimse anlamıyor.

Zaman, yaraları iyileştirmek için değil, onları unutulur hale getirmek içindir.

Acı, hayatın bize sunduğu en değerli hediye olabilir.

İnsanlar, ne kadar büyük bir acı çekerlerse, o kadar büyük bir insan olurlar.