Ölümün acısı yok.

Bir insanın en büyük acısı, sevdiği kişinin kendisini anlamamasıdır.

Ölüm bir lanet gibi sürüklüyor insanı, yavaş yavaş, acı verici bir şekilde.

Bir insanın en büyük yarası, sevdiği insanın ona yaptığıdır.

Güzellik ve acı, bir arada olmalı. İkisi de insanı derinden etkiler.

Bazen insanların en büyük acıları sessizliklerinde saklıdır.

Bazı insanlar neden kendi acılarına sevinir?

Zaman, her şeyin en iyi ilacıdır. Ama bazen yara çok derindir.

Gerçeği aramak, yalnızca acı çekmektir.

İnsanlar birbirlerine neden acı çektirdiklerini düşünmeli. Belki de çünkü acı çekiyorlar.

Karımı kaybettim. Ne zaman? Ne zaman olursa.

Hakikat her zaman acı verici olmuştur.

Acı, insanın ruhunda bir dövme gibi kalıcı olabilir.

Sevdiğiniz birini kaybetmek, dünyanın sonu gibi gelir insana.

Bir kadını seviyorsan ona zarar verirsin.

Kalbimdeki acı, öçümü alana kadar dinmeyecek.

Bir kadın bir kadına acı çektirebilir mi?

Gerçek hayatta, her zaman bir acı verir.

Hayatta en zor şey, sevdiğin birini kaybetmektir.

Bir insanın kalbini anlamak, onun yaşadığı acıları anlamaktır.