Bir insanın acısı kaçınılmazdır, fakat acı çekmek seçim meselesidir.

Acı, bir insanın hafızasını siler.

Seni sevmek bir lanet, ama sensizlik bir cehennem.

Yüreklerindeki acı, sessizlikte en çok yankılanır.

İnsanlar birbirlerine ne kadar yabancıysa, acı da o kadar büyür.

Adaleti arayanlar genellikle en çok acı çekenlerdir.

Burası Cennet Şehri değil, Cehennem Şehri.

Acılarımızı kimse anlamaz, çünkü acılarımız bize aittir.

Ölüm, acıyı hissetmeyecek kadar soğuk ve acımasızdır.

Bir insanın hayatında yaşadığı en büyük acı, sevdiklerinin hayatlarına dokunamamaktır.

Gözyaşları, kalbin gözleridir. İçimizde hissettiğimiz acıyı dışa vurmanın bir yoludur.

Bir insanın bir insanı öldürmesi ne büyük bir acı!

Acı çekmek, tanrının özgür bıraktığı tek şeydir.

Bir kadın bağışlayabilir, unutamaz asla.

Güzel şeyleri yaşamayı hak eden insanlar, aynı zamanda acıyı da hak eder.

Birini gerçekten sevmenin en zor yanı, onun seni sevmediğini anladığında yapacak hiçbir şeyin olmamasıdır.

İnsanlar, birbirlerinin acılarına gözyaşları dökemezler.

Özlemek, ölmek gibidir.

Sevgi, acıyı dindiren tek ilaçtır.

Geçmişte yaşanan acılar, gelecekteki mutluluğun temelini oluşturur.