acı

Bir insanın en büyük acısı, kaybettiği mutluluklarıdır.

Hayat, sevdiklerimizi kaybetmekten daha acı verici bir şey tanımıyorum.

Kimse hayatından vazgeçmez, sadece hayat vazgeçer onlardan.

Sevmenin bedeli, acı çekmektir.

Aşk, en büyük acıyı getirir.

Gerçek aşk, acıyı bile güzelleştirebilir.

Kalbin en derin yarası, sevgisizlikten gelir.

Birini sevmek, ona acı çektirmektir.

Bir insanın özgürlüğü, yaşamı boyunca biriktirdiği acılardan ibarettir.

Kalbindeki acıyı kimseye belli etmeyen, en güçlü insandır.

Bir insanın acımasızca öldürülmesi, Tanrı’nın öldürülmesidir.

Geçmişte yaşanan acılar, gelecekteki mutluluğun temelini oluşturur.

İnsanlar, yaralarını sarmak için birbirlerinin yarasını deşer.

Seni sevdikçe ölüyorum.

Bir insanın sizi sevdiğinden emin olmanın tek yolu, onu kaybetmektir.

Kendi düşen ağlamaz, biliyorum. Ama düşenin ardından ağlayan da olmaz mı?

Acılarımızı paylaşmak için dil öğrendik ama mutluluğumuzu paylaşacak kimseyi bulamadık.

Bazen en güçlü insanlar, en büyük acıları yaşayanlardır.

Gerçekler acıdır, ama yine de onlarla yüzleşmek zorundayız. Kaçtıkça, acı sadece çoğalır.

Neden Tanrı bana dört çocuk verdi ve sonra onları benden aldı?