Acılarımızı unutmak için zaman gerekir. Ama bazen zaman da yetmez.

Sevda, acının güzelleştirdiği bir yaradır.

Hayatta, insan kendini nasıl hissediyorsa odur. Sadece zayıflar acı çeker.

Sevdiğin kişiyi kaybetmek, kalbin en derin yerinden kopardığı bir yaradır.

Hayat, sevdiklerimizi kaybetmeyi öğrendiğimiz acı bir ders gibidir.

Kimse beni bu şekilde sevmedi.

İnsanın en büyük acısı, içinde bulunduğu durumu değiştiremeyeceğini bilmektir.

Unutmak istediğin şeyleri hatırlamak, hatırlamak istediğin şeyleri unutmak çok acı verici.

İnsanlar birbirlerine neden acı çektirir?

Sen benim acılarımı hafifletebilir misin?

Kendi kendimizi yarattığımızın farkına varmak, en acı vericidir.

Ölümü görmek için sadece bir düğmeye basıyorsunuz. Acıyı, acı çekenleri görmek için neden düğmelere basmıyorsunuz?

Hayat, acı çektiğimizde değil, acı çektirildiğimizde anlamlıdır.

Seni terk etmek değil, seninle kalmak zorunda olmak en büyük cezadır.

Bir kadın bir erkeğin gözyaşlarını silebilir ama hiçbir şey silemez.

Senin aşkın hediye değil, ceza.

Benim kaderim senin kaderin olmaktan daha ağır. Benim kaderim senin kaderin olmaktan daha yalnız.

Herkesin hayatında acı vardır. Kiminin acısı dışarıdan belli olur, kiminininki gizlidir.

Kanımızı akıtacak başka bir şey mi kalmadı?

Gözyaşlarımız, içimizdeki fırtınanın sessiz çığlıklarıdır.