Seninle birlikte olmak, dünyanın en güzel hediyesi olabilir. Ama seninle ayrı olmak, cehennemin en acı veren yanıdır.

Gözlerimdeki yaşların seninle hiçbir alakası yok.

Sevgili, insanın yüreğini kırmak bir suçsa, sen bir katilsin.

Gözyaşları bazen içimizdeki acıyı dışarıya çıkarmak için en güçlü silahtır.

Gözyaşlarının ardında yatan acı, yüreğimizdeki derin bir nehir gibidir.

Neden? Neden? Neden?

Zaman ilerledikçe, anılarımızın bize verdiği acı azalır mı sanıyorsun?

Herkesin bir hikayesi vardır, herkesin acısı vardır.

Geçmişte yaşanan acılar, geleceğe ışık tutabilir.

Gölgelerin arasında saklanan acılar, en sivri ışıklar altında bile görünmez.

Bir insanın ölümü, bir köpeğin ölümünden daha fazla acı verir.

Zamanın her şeyi iyileştireceği düşüncesi bir yanılgıdır. Bazı yaralar asla kapanmaz.

Benim acım, senin acının sadece bir kısmıydı. Benim öfke, senin öfkenin sadece bir parçasıydı.

Kırıldığımızı anladığımızda, aslında parçalandığımızı fark ederiz.

Hayat, yaralarımızın üzerine tuz basmaktan ibaret gibi görünüyor.

Zaman, yaraları iyileştiren bir şifa değil, sadece acıyı hafifleten bir örtüdür.

Bir insanın acısını anlamak için aynı yoldan yürümek yetmez, onun ayakkabılarını giymen gerekir.

Bir insanın kalbini kırmak, onun ruhunu paramparça etmek demektir.

Yaralar iyileşir ama iz kalır. Aşk da öyledir, iz bırakır.

Bir insanın en büyük zayıflığı, sevdiklerinden gelen yaraları en çok hissetmesidir.