Affetme

Herkesi affetmek, aptallar için bir şeydir.

Kardeşim, seni seviyorum. Beni affet kardeşim.

Bir günahı affetmek, kendini affetmek gibidir.

Günahlarımızla yüzleşmek zorundayız.

Hayatta bazen sevdiğimiz insanlar bize acı çektirebilir. Ama yine de onları affetmek, kendimize olan saygımızı korumak demektir.

Beni affet. Ben affedecek kadar büyük değilim.

Kendi hatalarınızı affedin, başkalarınınkini affetmeyin.

Başkalarını affetmek, kendine yapabileceğin en büyük iyiliktir.

Gerçek adalet, yürekten gelen bir affedici bakıştır.

Kendini suçlu hissetmenin bir anlamı yok, hatanı kabul et ve ileriye bak.

Hayatta en zor şey, kendini affetmektir.

Günahlarımız var, suçlarımız var, ama biz yine de insanız.

Başkalarının hatalarını affetmek, kendi hatalarını hatırlamaktır.

Kendini affetmeyi öğrenmeden, başkalarını affedemezsin.

Özür dilemek için hiçbir zaman geç değildir.

Bir insanın hatası, ona olan sevgimizi bitirmemeli.

Kendini asla affetme, onlar zaten seni affetmiş olacaklar.

Bana karşı olanlarınızın hepsini affettim. Artık sıra Tanrı’da.

Bana bir şans ver. Sadece bir şans ver.

Bir insanın gerçek gücü, başkalarını affedebilmesinde yatar.