Affetme

İnsanlar hatalıdır ve onları sevmemiz için değil, hatalarını sevmemiz için vardır.

Yanlışlarımızı kabul edip affetmeyi öğrenmeden gerçek bir değişim olmaz.

Zayıf insanlar intikam alır, güçlüler affeder, zeki insanlar ise sadece sessiz kalır.

Kendinizi affedin ve affetmeyi öğrenin. Şu anda hissettiğiniz her şey, geçicidir.

İnsanlar hata yapabilir, hatalarını telafi etme hakkına sahip olmalılar.

Bir insanın kalbini kırmak, en büyük acılardan biridir. Ancak bir kalbi onarmak da en büyük sevinç kaynaklarından biridir.

Bir kişi seni incitirse onu affet, ikinci kez incitirse onu affetme, üçüncü kez incitirse seni sevmiyor demektir.

Ben oğlumu da, seni de, seni öldüreni de affettim.

Başkalarının hatasını affetmek, kendine olan saygının bir göstergesidir.

Zayıf olmak, affetmeyi öğretir. Affedebilmek ise en büyük güçtür.

Bir günahı affetmek, o günahı işlemeye devam etmemektir.

İyi bir gelecek için geçmişi affetmek gereklidir.

Bir günahkarın affedilmesi, onun işlediği günahın haklı olduğu anlamına gelmez.

Geçmişini affetmeyen, geleceğini inşa edemez.

Bir gün gelir, sen de beni affedersin. Affetmek, unutmak değil; sadece affetmek.

Hayatta en zor olan şey, özür dilemek değil, affetmektir.

Hatalarımızı kabul etmek, kendimizi affetmenin ilk adımıdır.

Başkalarının hatalarını affetmek, kendi huzurumuz için yaptığımız en büyük iyiliktir.

Beni affet, ben de sadece bir insanım.

Korkma, Tanrı seni affedecek.