aile

Sevdiklerimiz için savaşmalıyız.

Çocukların yavaş yavaş büyüdüklerini, büyüdükçe hayatlarını yaşamak için bizden uzaklaştıklarını izlemek zorunda kalmak.

Bir gün annem ve babam olacak mı?

Birbirimize iyi bakmalıyız. Çünkü biz bir aileyiz.

Yaşlıların ölmesi gerektiğinde, ailenin geri kalanı onları Narayama’ya götürür.

Ben bir anneyim ve mezun olursun ama benim çocuğum olamazsın.

Her şeyimizle seni sevdik. Ama seni sevdiğimizi söylemedik.

Geri dön, seni affedeceğim.

Beni ve çocuklarımı sana emanet ediyorum

Hayatın anlamını sevdiklerimizle buluruz.

Hayatımızdaki en büyük hatalar, en yakınlarımıza karşı yapılır.

Seninle aynı kanı taşıyan biri olmak, seninle aynı evde yaşayan biri olmak değil.

Ne olursa olsun, o benim babam.

Ben de seni seviyorum, ama ne yapayım, beni ailem kabul etmiyor.

Bir çocuğumuz olursa, onu onurlu bir şekilde büyütmek istiyorum.

Bir gün bir gün, nasip olursa, ben de kendi toprağıma dönerim, kalbimdeki hasrete kavuşurum, yavrumu, karımı, toprağımı öperim, gözlerim yaşarır, ağlarım, ağlarım.

Babamın savaşını kazanacağım.

Sevdiklerin için her şeyi yapmaya hazır mısın? İşte asıl önemli olan budur.

Seni seviyorum, ama seni dışarı çıkarmam gerekiyor.

Benim babamın evi burası, senin değil.