Aşk, insanı tanrılaştırır.

İnsanlar niye birbirlerini sever?

Birlikte olmak zorundayız, çünkü sen benim müziğimsin.

Sevdiğiniz birine sarıldığınızda onun kalbinin ritmiyle kendi ritminizin uyumlu olduğunu hissedersiniz.

Kalbimde senin için özel bir yer var, orası sadece senindir.

Bana bakıp gülümsediğin zaman, kendimi daha iyi hissediyorum.

Hayatta en çok neyi seversiniz? Beni mi?

Hatırlıyorsun değil mi? Geçen yıl Marienbad’daydık, sen bana aşık oldun.

Senin için ölürüm dediğin adam, senin için yaşamaz.

Benim zoruma giden bir durum var; benim için ağlamayacak kadar çok sevmen

Aşk, mantığın sona erdiği yerde başlar.

Büyük aşk, bir tür işkencedir.

Bir kadın, bir erkeği seviyorsa, onun sıcak yatağında yatması gerekir.

Hayatta bir kere aşık olunur ve o aşk sonsuza dek sürer.

Benim bir sevgilim var! Ve beni bir daha arayıp rahatsız etmeyeceksin!

Bir insanın ihtiyacı olan tek şey, sevilme isteğidir.

Seni seviyorum. Başka kimseyi sevemem.

Hayatımın sonuna kadar seninleyim, seninle öleceğim.

Bir insanı bu kadar sevdiğini nasıl anlarsın?

Bir insanın bir insana ihtiyacı olduğu kadar, bir insanın bir insanı sevdiği de yoktur. Herkes, her şeyin bir bahane olduğunu anlayana kadar.