Karanlık bir dünyada aydınlık olmak için, içindeki ışığı dışarı yansıt.

Işıkla dolu ol, böylece gölgen bile seni aydınlatabilsin.

Karanlık bir dünyada aydınlığa ulaşmanın tek yolu, kendi gölgenle yüzleşmektir.

Unutma, her zaman ışık vardır. Karanlıkta bile ışık aramak gerekir.

Kalbindeki karanlıkla baş başa kalan kişi, gerçek aydınlanmayı yaşar.

Güneşi görmek için ışığa ihtiyacımız yok.

Kendi karanlığımızı kabul etmeden başkalarının ışığını göremeyiz.

Geçmişin gölgeleri bizi takip eder, ama biz karar veririz; ya onlara boyun eğeriz ya da kendi ışığımızla aydınlanırız.

Karanlık bir dünyada yaşamayı seçenler, ışığı göremezler.

Bir insanın içindeki ışık sönmez, sadece bazen gölgeye karışır.

Karanlık, içindeki ışığı parlatır.

Sevdiklerimize olan tutkumuz, bizi en karanlık zamanlarda bile aydınlatabilir.

Umut, gözlerini kapadığında bile ruhunu aydınlatandır.

Karanlık bir odada ışığı aramak, aydınlık bir odada ışığı açmak kadar anlamsızdır.

Gölgelerin arasında ışığı görebilmek, gerçek aydınlanmadır.

Hakikati aramak, karanlığın içinde ışığı bulmaktır.

Karanlıkta kaybolduğumuzda ışığı kendimizde bulmalıyız. Aydınlık yolu sadece içimizdeki ışık gösterebilir.

Kendi ışığını bulmadan, başkalarının karanlığına ışık tutamazsın.

Hayatımızdaki yıldızları keşfetmek, aslında kendi içimizdeki ışığı bulmamızı sağlar.

Kendi karanlığınızla yüzleşmekten korkarsanız, ışığı da göremezsiniz.