Karanlığın içinde ışık arayıp duruyoruz, ama ışık, içimizdeki karanlığın içinde.

Karanlıkta kaybolmuş ruhlar, ışık gördüklerinde ne yaparlar?

Bazen en karanlık anımızda bile ışık vardır, sadece görmemiz gerekir.

Karanlık yanımızda, ışık yanımızda olduğunda gerçekten ne olduğumuzu görmeye başlarız.

Güneş, karanlığı ister istemez dağıtır. Kalp de sevgiyle dolunca, nefretin yerine yerleşecek başka duygular bulur.

Bazen en karanlık geceler, en parlak yıldızları ortaya çıkarır.

Kendi içindeki karanlığı yenemezsen, dışarıdaki ışığı göremezsin.

Bir gülüş, bir günü aydınlatır.

Gece karanlığına inanma, orada sadece kendi korkuların vardır.

Gerçek gücü, içindeki karanlığı fark edip aydınlığa dönüştürebilendir.

Karanlık bir gecede ay ışığıyla yürümek, ruhunu arındırır.

Karanlık geçidin sonunda her zaman bir ışık vardır.

Bir yıldızın ışığı, bin yıl süren karanlığı aydınlatır.

Adalet her zaman ışık saçar ve karanlığı aydınlatır.

Karanlık, ışığı görememektir. Işık yoksa, karanlık da yoktur.

Her şeyin sonunda bir ışık görünür.

Karanlıkta gizlenen gerçekleri görmek için kalbinin ışığını takip etmelisin.

Karanlık bir dünyada yaşamayı, ışığın kıymetini anlamadan bilemezsin.

Gölgeler geçmişi hatırlatır, ama geleceği aydınlatmaz.

Her insanın içinde bir ışık var, bazen sadece o ışığı görmek için karanlığı fark etmeye ihtiyacımız vardır.