doğa

Dünya bir kütüphanedir ve her tohum bir kitaptır.

Sevdiğin kişi seninle olduğunda, yıldızların parladığını, gökyüzünün daha mavi olduğunu hissedersin.

Hayat, yağmurla başlar. Ve sonunda yine yağmurla biter.

Güneşin doğuşundan, batışına kadar olan zaman diliminde seni seviyorum.

Güneşin batışını izlemek, umut dolu bir veda gibidir.

Güneşin batışını seyretmek, insanın içindeki karanlığa meydan okumasıdır. Umudu kaybetmek yok, sadece biraz daha beklemek gerekebilir.

Güzel bir gün, değil mi?

Güneşin doğuşunu izle, her şafak yeni bir umuttur.

Bir bahçede aşk büyümez, sadece çiçekler.

Her yaprak, ağacın hikayesini anlatır.

Seni sevmek, var olmaktan daha doğal bir his.

Güneş her gece battığı yerden doğar, umut da öyledir.

Bazıları güneşin doğuşunu sever, bazıları batışını. Ben ise ikisini de.

Yalnızca bir sanatçı, doğanın güzelliğini ve acısını bir arada görebilir.

Kalbimi bıraktım orada, ormanın içinde.

Yıldızlar arasındaki sessizliği dinledin mi hiç? Bu, doğanın en büyük gizemidir.

Kurtları korkutacak olan yalnızca bir şey vardır, o da kurdun kendisidir.

İnsanlar doğaya ihanet ediyorlar ve sonra da doğayı suçluyorlar.

Doğanın cömertliği, insanın cimriliği karşısında kaybolup gider.

Bir ağaç gibi tek ve hür, ve bir orman gibi kardeşçesine olmalı insanlar.