dostluk

Bir dostunuz, sevinçlerinizi ikiye, acılarınızı yarıya böler.

‘Dilini tutarsan, düşmanlarına dost olursun.’

‘En iyi dost kitap’tır denilmiştir. Zira o pişman olmaz, sana gizli bir şey söylemez ve hakiki bir hazinedir.’

‘Sevgilinin’ ve ‘dostunun’ en doğru tanımı budur işte: Eskidiği zaman da yenisini bulmaktır.

Dostun ağyarın menziline düşersen dostundan kovulursun. Düşmanının menziline düştüğünde ise o zaman ondan kork!

Dostun aşkı her an bir sır olur, kalbe nakış olup kanar.

‘İyi gün dostu’ bin çeşit ise de ‘kara gün dostu’ bir tane bile fazla değilmiş.

‘Gerçekten sevilen insanlar’ diye bir şey olmadığını anlayışsız insanların içine sindirdim; zira hiçbir dostluk zarar gelmeksizin devam edemez.

‘Dostlar’, dedi şair, ‘gönülden ayrılabilir mi? Bil ki dostluk yolunda binlerce tehlike vardır.’

Gönlünde kin taşıyanın, dünyayı dar edenin, huzurunu kaçıranın dostu olmaz.

‘Dost’ dediğin, seni gizli hatalarından haberdar edendir.

Dost başa bakar, düşman ayağa.

Köroğlu, yiğitliğiyle düşmanını yener, dostunu sever.

Dostun kahrını çekmeye katlan ki dostun olasın.