empati

Başkalarının hayatına dokunmak istemek, nasıl bir his?

Kimseyi incitmeden, kimseyi kırmadan yaşamak ne büyük sanattır!

Bir insanın gözlerine bakarak, onun ne kadar acı çektiğini göremezsiniz.

Herkesin hayatında bir hikaye var, bazen sadece dinlemek yeter.

İnsanların kalbini kırmak kolay, onarmak ise zaman alır.

İyi niyetlerinizi iyilikle karşılamak yerine, onları kötülükle karşılamak çok daha kolaydır.

Hayatınızı yaşamanın en iyi yolu, onu başkaları için yaşamaktır.

Bir insanı gerçekten tanımak için onunla konuşmaktan çok, onu dinlemek gerekir.

İnsanların yüzünde gizlenen gerçek duyguları görebilmek için kalbiyle bakmalı insan.

Kalbini kıranlara, onların kırılganlığını hatırlat.

İnsanların birbirine nasıl acımasız davrandığını görmek beni üzüyor.

Kendi sorunlarımızı başkasına yüklemek, onun omuzlarına yüklemediğimiz kadar hafifletmez.

Bir insanın yaşadığı sıkıntılar, bir başkasının onunla ilgili hissettiği şefkat ve merhametten daha büyük olabilir.

Başkalarının hayatlarından bir kesit almak, onlara dokunmak, onlara zarar vermek, onlara yardım etmek, onlara aşkla yaklaşmak, onları anlamaya çalışmak, onları anlamamak gibi bir şeydir. Bu, insanın içsel olarak bir başkası olmak istemesi gibi bir şeydir.

Başkalarının acılarına dokunmak, insanı insan yapan en değerli eylemdir.

Dostluk, bir insanın diğerine kendi acılarını anlatması demektir.

Bir insanın yalnızlığını anlamak, o insanın yalnızlığını paylaşmaktan geçer.

Kendini özgür hissettiğin zaman, başka insanları da özgür kılabilirsin.

Başkalarının acısını paylaşmak, insanı insan yapan en önemli özelliktir.

Bir insanı gerçekten tanıdığınızda, onunla konuşmadan da anlayabilirsiniz.