Bir insanın içindeki acıyı görebilmek için ona bakman yeterli olmayabilir.

Başkalarının bakış açısından bakabilme yeteneğine sahip olmak, gerçek anlamda özgürlüktür.

Kendi içinde bir savaşım yaşamayan insanın, çevresindeki dünyayı anlaması, kavraması mümkün değil.

Bir insanın acıları paylaşabilmesi, onun insan olduğunun kanıtıdır.

İnsanlar birbirlerine neden bu kadar kötü davranırlar? Neden birbirlerini anlamak yerine sürekli kavga etmek isterler?

Başkalarının acısını hissetmeyen bir insan, insan değildir.

Paranın değil insanın hayatını düşünüyorum.

İnsanlar, birbirlerini daha fazla anlamaya çalışsalar, belki de dünya daha güzel bir yer olurdu.

Başkalarına karşı olan sevgimiz, aslında kendi içimizdeki sevginin bir yansımasıdır.

Bir insanın kalbini tanımadan, onun hakkında hiçbir şey bilmezsiniz.

Bir kadın bir erkeğin gücünü sadece gözyaşlarıyla anlayabilir.

Bir insanın karakteri, parmak izi gibi benzersizdir. O yüzden kimseyi önyargıyla yargılamamalıyız.

Bir insanın kalbini kırmak, onun ruhunu yaralamaktan daha kötü bir suçtur.

İnsanların iyi olmaları için onlara iyi davranmalıyız. Bu dünyada iyilik eksik değil, sadece paylaşılmıyor.

Birini gerçekten tanımanın tek yolu, onunla vakit geçirmektir.

Birinin hayatındaki boşlukları doldurmak, kendi hayatımızdaki eksiklikleri unutmamıza yardımcı olabilir.

Bir kadını anlamak için, onunla aynı acıyı paylaşmanız gerekir.

Bir insanın içindeki ışığı görebilmek büyük bir hediye.

Hayatımızın anlamı, birilerine hayat kurtarma olasılığı sunmaktır.

Gerçek mutluluk, başkalarını mutlu etmekte yatar.