Hayat, önemli olan şeyleri görmek için yavaşlamamız gerektiğinde başlar.

İnsanlar genellikle neleri kaybettiklerini anlamazlar, onları kaybettiklerinde.

İçinde bulunduğumuz an, aslında sahip olduğumuz tek andır.

İnsanlar birbirlerine ne kadar çok ihtiyaç duyduklarını fark etmeden yaşarlar.

Ölümle yaşam arasındaki farkı bilmek istiyorsan, bir gün bir gözlükle gez.

Karanlık, bazen en büyük aydınlıktır… İnsanlar sadece fark etmekte zorlanır.

Zamanın ne kadar hızlı geçtiğini fark etmiyorsun. Ta ki bir bakıyorsun, o an geride kalmış.

Bazı insanlar bir adım atar, bazıları ise adım atılmış bir dünyada yürür.

İnsan hiçbir zaman başkalarının kafasındaki düşünceleri bilemez.

Denizde kaybolan bir insanın, kıyıya vardığında ne hissedeceğini anlamak istiyorsanız, denizde kaybolmalısınız.

Bir insanın nasıl biri olduğunu anlamak için, onun en sevdiği çiçekten bile farklı bir şey yapması yeterli olur.

Güneş doğudan doğar, sen batıdan doğdun.

Herkes bir şeylerin farkına varmalı. Ölüm gibi, onun ne kadar yakıcı olduğunu anlamalı.

Gözlerini aç, gerçeği gör. Gözlerini aç, gerçeği gör.

Anla artık, seni uçurumdan aşağıya iten sensin!

Herkesin birbirine ihtiyacı var, yalnızca farkında olmamız gerekiyor.

Ressamın görevi, gerçeği değil, kendini yaratmaktır.

Gördüğümüz gerçeklerle yaşamamız gereken gerçekler arasında büyük fark vardır.

Bazı insanlar karanlıkta daha iyi görür, benim gibi.

Herkesin hayatında bir mucize vardır, sadece farkında olmak gerekir.