Dünya acı çekmeye devam ettiği sürece, biz de acı çekeceğiz.

Geçmişte yaşanan acıları kucakladığımızda, o acılar artık bize zarar veremez. Çünkü onlar artık geçmişte kalmıştır.

Bir insanı öldürmek, bir insanı öldürmektir. Kutsal bir şey değil!

Hayatımıza giren insanlar, bir tren yolcusu gibi olurlar. Onlarla tanışırız, sohbete başlarız, bazıları trenden iner ve hiç geri dönmez. Ama bazıları trende kalır, hatta bizimle birlikte son durakta da inerler.

Korkunun koku, başkalarının korkusundan daha ağır gelir insana.

Birgün ölmekten korkmayı öğreneceksin, o zaman özgür olacaksın.

Zaman, kendi hayatını yaşayanların değil, başkalarının hayatını yaşayanların dostudur.

Bir anlık kararlar, sonsuza dek süren değişikliklere sebep olabilir.

Gözler bazen yalan söyler, kalp ise her zaman doğruyu söyler.

Hayat, bir tren yolculuğuna benzer. Kimi duraklarda iner, kimi duraklarda yol alırız.

Bir yıldız kayar, dilek tutarız. Peki ya bir dilek gerçekleşirse?

Gece, en güzel gündüzüdür.

Düşmanlarımız bize en çok, dostlarımızın bize en az zarar verdiği zamanlarda zarar verir.

İnsan, sevdiklerine yalnızca sevgiyle değil, anlayışla da bağlanmalı.

Hayat, beklediğin kadar uzun değil, sanıldığı kadar kısa.

Aşk, birini seçmek değil, seçtiğini kabul etmektir.

Hayat, sen ona güvendiğinde seni vurmaz.

Bir kral, halkının gözyaşlarına hükmeden bir tiran olabilir, ya da onların gülüşlerine rehberlik eden bir lider.

Bir kralın gücü, tahtının üzerinde otururken değil, kalkıp gittiğinde belli olur.

Pastalar bitince geriye sadece kırıntılar kalır. Ama hatıralar daima tatlı kalır.