İnsanlık, dünyaya hükmettiğini düşündüğü andan itibaren, kendisini yok etme sürecini başlatmıştır.

Bir insanın ne zaman gerçekten öldüğünü nasıl anlarız? Belki de o, hiç yaşamamıştır.

Seni sonsuza dek seveceğim, fakat seni sonsuza kadar bekleyemem.

Hayatını sadece bana adamanı istemem.

Gerçek aşk, fedakarlık yapmadan var olamaz.

Bana sadece sevgisini ver, gerisini düşünme.

Hayat, her sabah uyanıp tekrar aynı hatayı yapmadığınız sürece güzeldir.

Gerçek sevgi, birini olduğu gibi kabul etmek değil, onunla birlikte değişmektir.

İnsanlar sadece görmek istediklerini görür, gerçekler ise göz ardı edilir.

Bir insanın sahip olabileceği en büyük karanlık, içindeki ışığı söndürmektir.

Herkesin bir hikayesi vardır fakat sadece birkaçı gerçekten dinlenmeyi hak eder.

Bir akıl hastasının en büyük korkusu, akıllı olmaktır.

Hayat, büyük bir tiyatrodur ve herkes kendi rolünü oynamak zorundadır.

İnsanlar bir şeyi çok isterse, ona ulaşmak için neler yapabileceklerini hayal bile edemezsin.

Güvenmek, en büyük cesaret gerektiren eylemdir.

İnsanlara yardım etmek için yapabileceğiniz en iyi şey, onların kendi kendilerine yardım etmelerine izin vermektir.

Bir insanın içindeki çelişkiler, dışındaki karmaşayla doğru orantılıdır.

Geçmişteki hatalar, geleceğin temelleridir.

Sevdiğiniz birini kaybetmek, dünyanın sonu gibi gelir insana.

Hayat, beklenmedik anlarda insanı en çok sıkar.