Zaman, insanın en büyük düşmanıdır. İnsanı yıpratır, yaşlandırır ve sonunda ölümü getirir.

Görmek, gerçeği kabul etmekten daha zordur.

Kendi yaşamını yaşadığını sanan insan, aslında başkalarının yaşamlarını da yaşar.

Bir insanın kendini tanıyabilmesi için, başkalarını tanıması gerekir.

Hayat, öyle bir şey işte. İnsan bir bakar da farkında olmadan, zaman geçmiş oluverir.

Bir şeyi kaybetmek, onun değerini anlamanın en acı yolu olabilir.

Çünkü bir insanın yaşamı, onun hafızasında saklıdır.

Zaman, yaraları iyileştirir ama iz bırakır.

Hayallerimiz, içinde var olamadığımız dünyaların yansımalarıdır.

Kırık bir kalp, en güçlü ruhları bile zayıflatabilir.

Susmak bazen en etkili cevaptır.

Yaşlandıkça, deniz gibi zaman da daha derinleşir.

Gözlerimizi kapattığımızda, denizin sesini duyarız. Belki de zamanın sesidir o.

Gölgelerin arasında saklanan gerçekleri görebilmek için ışığa ihtiyaç vardır.

Birinin içini anlamak için ona bakman yeterli değildir.

Zaman, deniz gibidir. Kimi zaman sizi kucaklar, kimi zaman ise sürükler.

İnsanlar, kalplerine ne sığdırdıklarını söylemezler, sadece ne istediklerini.

Herkesin içinde bir canavar vardır.

Bir kadının hayatında üç adam olmalı; biri onu deli gibi seven, biri onunla para biriktiren, diğeri ise onunla seyahat eden.

Özlemek bir şeydir, sevmek başka bir şey.