İnsanlar, sevdikleriyle birlikte yaşamak için yaratılmışlardır.

Herkesin hayatında neşe, sevgi ve umut olmalı. Bu, insanı insan yapan en önemli değerlerdir.

Adalet, insanların hep bir arada yaşama hakkıdır.

Zaman, her şeyi yavaş yavaş sarmalar. O, en güçlü şeydir.

Sevdiklerimizi kaybetsek bile, onların bıraktığı mirası yüreğimizde taşımaya devam ederiz.

Bizler, ne olduğumuzu anlamaya çalışıyoruz, ancak asla ne olmadığımızı anlamıyoruz.

Bir insanın yaşama hakkı, onun insanlık onuruna sahip olmasından gelir.

Her şeyin bir sonu var, hatta bu dünyanın bile.

Gözyaşlarımızla, umudumuzu yitirerek bir yere varamayız. Hayata karşı görevimiz, direnmek ve yaşamak.

Kendi korkularımızı yaratıyoruz ve kendi yargılarımızla yargılanıyoruz.

Bir çocuğun sevgisi, sahip olunabilecek en zengin hazinedir.

Yaşamak, hayatta kalmaktan daha fazlasıdır.

Gerçek mutluluk, hiçbir şeye sahip olmamak değil, ihtiyacın olmayışıdır.

Bir insanın yalnızca hayvanlardan üstün olması, onun hayvanlardan daha zalim olabileceği anlamına gelmez.

Gerçek, bir ülkenin başkenti olabilir mi?

Bir kahraman, kendi zamanını yaratır; ama zaman, kahramanı yaratmaz.

Özgürlük, kendi kuyruğunu ısırmaktır.

Bir halkın özgürlüğü, bir halkın efendisi olmaktan daha zordur.

Bir kuşun kanadı kırıldığında, tüm orman bunu hisseder.

Her birimiz, kendi doğrularımızı yaratırız; sonra da onlara inanırız.