Hayatın kontrolünü kaybedene kadar, her şey çocuk oyuncağıdır.

Hayat, ne zaman başlayacağınızı değil, neyin sizi canlandıracağını bilmeniz gerektiğinde başlar.

Yaşamak zorunda olduğun için mi, yoksa sevmek zorunda olduğun için mi?

Hayat, bir oyun değildir. Ama bazen oynamak zorunda kalırsın.

Sevmek, hayatın anlamıdır. Sevgisiz bir hayat, bomboş bir sayfadır.

Hayat, bir anı bile beklemeksizin yürümek demektir.

Kim bilir, belki de en büyük ask bu degil mi: Sevdiğine en çok yakışanı görmektir.

Hayat, insanın eline ne kartlar verdiğine değil, onları nasıl oynadığına bağlıdır.

Hayat, biz onu düşlediğimiz gibi yaşamadıkça anlamını bulmaz.

Hayat bir rüya gibi, kimimizin rüyası kimimizin kabusu.

Belki de hayat, insanın en büyük hazineyi bulana kadar geçirdiği bir arayıştır.

Hayat, yarım kalır mı?

Küçük şeylerle mutlu olmayı öğrenmelisin.

Hayatın en büyük hatası, onun bir oyun olduğunu düşünmek.

Hayat, her şeyin bir oyun olduğu bir sahnedir.

Yaşam, koca bir saçmalıktan ibarettir.

Hayatınızı kaybetme riskini almadan, onu yaşamaya değer kılan şeyi bulamazsınız.

Hayat, iki ucu keskin bir kılıçtır. Önemli olan, hangi ucuyla yaşadığın.

Sürekli bir şeyler yapmak zorunda mıyız? Hayatın sadece bir oyun olduğunu düşünmüyorum.

Bir şeyi hiçbir zaman bilemezsin. Ölüm gibi. Ölümün ne olduğunu bilmiyorsun.