Beni unutun… Ben hayatı unutan bir adamım.

Sevme, sevildiğin kadar değil, sevebildiğin kadar iyisin.

Hayatımız boyunca, hepimiz birçok kez ölürüz. Gerçek ölümse unutulmaktır.

Sevmek, yaşamak demektir. Sevgisiz yaşanan hayat, yaşanmaya değmez.

Küçük kuş, büyük kuş… Herkesin bir kuşu var!

Her şey bir oyun değil mi zaten? İnsanlar, duygular, ilişkiler…

Bir insanın hayatında bir kere olsun, her şey ona güzel göründü mü, o zaman bir daha ne kadar güzel olursa olsun, hiçbir şey ona güzel görünmez.

Hayat, her zaman bir hikaye anlatır.

Hayatın anlamı, her birimizin içinde yatar. Kendimizi keşfettiğimizde, hayatın bize sunduğu anlamı da buluruz. İçsel yolculuğumuz, dışsal dünyamızı da değiştirir.

Hayat, bazen yaşanması gereken bir hikaye anlatmak yerine, anlatılması gereken bir hikayeyi yaşamaktır.

Herkesin bir hikayesi vardır, seninki de dahil. Ama kimse seninkini yaşamadı.

Gösteride sadece bir kere bile olsa, insanın hayatında başka bir şey olmasın.

Her şeyin sonunda, hâlâ buradayız. Yaşamak ne garip bir şey.

Hayat bir tiyatrodur ve ben oyunumu oynarım.

Hayat, en karanlık anlarımızda bile bir umut ışığı barındırır.

Hayat, birçok küçük mutluluktan oluşur.

Yaşamak, bir şeyleri yaşamak değildir; anlamaktır.

Günün sonunda, herkesin hayatı aynı olur.

Bir kadın, kadın olmadan önce bir çocuktur.

İnsanın yaşamında bazı anlar vardır ki, onların yaşanması gerektiğini düşünür, ardından da yaşandığında neden yaşandığını anlamaz.