Insan iliskileri

Başkalarının hayatlarından bir kesit almak, onlara dokunmak, onlara zarar vermek, onlara yardım etmek, onlara aşkla yaklaşmak, onları anlamaya çalışmak, onları anlamamak gibi bir şeydir. Bu, insanın içsel olarak bir başkası olmak istemesi gibi bir şeydir.

Hayatta kalmak için insanlara ihtiyacım var.

Bir insanı gerçekten tanıdığınızda, onunla konuşmadan da anlayabilirsiniz.

Hayat kısa, zaman hızla geçiyor ve insanlar birbirlerini gerçekten tanımıyorlar.

Bir insanın birine olan sevgisi, o insanın başkalarına olan sevgisinden daha fazlasını ifade eder.

İnsanlar bizi sevdikleri kadar değil, ihtiyaçları olduğu kadar severler.

Bir insanın en büyük acısı, yanında olup da hissedememektir.

Zamanın ilerlemesiyle insanlar birbirlerine olan ihtiyaçlarını unutur.

Bir insanın elini sıkmak, o insanın ruhunu sıkılmış hissettirir.

İnsanlar birbirine yabancıdır. Sonra birbirlerini tanır, birbirlerini sevmeye başlarlar. Sonra da birbirlerini terk ederler.

Hayatımıza giren herkes, bizi biraz daha değiştirir.

Herkes bir şekilde bir diğerinin çöpü oluyor.

Hayatımızın gerçek anlamı, başkalarına nasıl davrandığımızda gizlidir.

Herkesin yaşamında bir kez en azından hayal kırıklığına uğradığı biri olmuştur.

İnsanlar birbirlerine çok fazla acı veriyorlar, ama her zaman birbirlerine çok fazla acı verenler, birbirlerine çok fazla sevgi de vermişlerdir.

İnsanlar sizi unuttuğunda değil, siz onları unuttuğunuzda kaybedersiniz.

İnsanlar, birbirlerine gerçekten ne kadar güvenebilir?

Bir insanın kalbi, onun en derin sırlarını taşır.

Bir insanın gerçek karakteri, başkaları onun yokluğunda ne söylüyor, ne yapıyor olduğunu öğrendiğinde anlaşılır.

Bir insanın yaşamı boyunca yaptığı en önemli şey, ona kimin dokunduğudur.