Bir insanın gerçek yüzü, onun en karanlık anlarında ortaya çıkar.

Hayat, bazen en karanlık anlarımızda bile bize umut ışığı gönderir.

Karanlık bir yerdeyiz, ama en azından birlikteyiz.

Gözlerimiz karanlıkta olsa da kalbimizdeki ışık asla sönmez.

Karanlığın en derin olduğu yerde bile umut ışığı vardır, sadece görmek isteyenler için.

Kalbindeki karanlıkla baş başa kalan kişi, gerçek aydınlanmayı yaşar.

Kendi karanlığımızı kabul etmeden başkalarının ışığını göremeyiz.

Karanlık, içindeki ışığı parlatır.

Gerçekler bazen en karanlık köşelerde saklanır.

Karanlık odalar, korkularımızı büyütür.

Kötülük, yalnızca zayıfların duyduğu bir acıdır.

Herkesin bir hikayesi vardır, kimisinin sonu daha karanlık biter sadece.

Hayal gücü, Fantasia’yı, her şeyi yok eden büyük bir karanlık ile yıkıma uğratmaya çalışıyor.

Bir insanın içindeki karanlık ne zaman ortaya çıkar?

Gökyüzüne bakamam artık, içimde bir karanlık var.

Birini gerçekten tanımak, onun içindeki karanlığı görmekle mümkündür.

Bazen karanlıkta kalmak, aydınlığa çıkmaktan daha kolaydır.

Karanlıkta en çok ışığa ihtiyaç duyanlar, umudu hak edenlerdir.

Bir insanın içindeki karanlık, dışındakinden daha korkunç olabilir.

Karanlık, içindeki korkuların yansımasıdır. Işığa ulaşmak için önce kendi karanlığınla yüzleşmelisin.