Bir insanın yaşadığı topraklar değil, ruhu önemlidir.

Bir portre, kişinin kim olduğunu değil, kim olabileceğini göstermelidir.

Bir insanın öyküsü, yaşadığı yerin öyküsüdür.

Bir oyunda rol alırken, asıl rolümüzü unutup geçici rollerde kayboluyoruz.

Sahip olduğumuz roller, aslında bizi oynayan başka bir karakterin figüranıdır.

Her rolle farklı benliklerin peşinden koşarken, asıl benliğimizi unutuyoruz.

Bir sandviç adam değilim, bir insanım!

Bir dilenci değilim. Ben bir sanatçıyım. Evet, bir sanatçıyım, bir sanatçı!

Beni tanımazsınız. Ama ben biriyle tanıştığınızda, tanıdığınızı anlarsınız. Ben bir sandwich adamım.

Eğer biri bana bir şey sorarsa, ben kim olduğumu bile unuttum deriz.

Beni bilen biliyor. Bilmeyenin umurunda değil zaten.

Beni tanımadığın için, tanıdığın insanlarla beni karıştırıyorsun.

Kendini olduğun gibi göstermeye cesaretin yokmuş gibi duruyor.

Bir insanın ne söylediği, onun kim olduğunu gösterir.

Beni izliyorsun, çünkü beni izlemek istiyorsun. Çünkü benim gibi olmak istiyorsun. Ama asla olamayacaksın.

Bir insanın iç dünyası, asıl kimliğini yansıtan aynadır.

Bir adamın yaptıkları değil, yapamadıkları onu tanımlar.

Benim adım Zhang Ga, bütün dünya beni tanır.

Kendi yolumuzu seçme hakkımızı elimizden alırlarsa, insan olmaktan çıkarız.

Beni en iyi benim halkım tanır!