metafor

Aşk, yıldızların en parlak olduğu gecedir. Sen benim gecemsin.

İnsan, insanın kurdudur, ona mezar olur.

Deniz, sonsuz sevgiyi temsil eder.

Aşk, birbirimize zehirli çiçekler vermek gibidir.

Sevgi, karanlık bir odada kaybolan bir ışıktır.

Aşk, iyileşmeyen bir hastalıktır.

Deliklerin sadece fiziksel olmadığını anlamalısın.

Hayat, bir kum saati gibidir. Ne kadar döndüğünü göremezsin; ama ne zaman biteceğini görebilirsin.

Spiral, her şeyi bozar.

Hayat, bir sürü çiçek gibidir. Bazıları solgun, bazıları canlı, bazıları ise çiğnenmiştir.

Bir kalbin parçalanması, kırık bir aynanın yansıttığı gibi olur; hiçbir şeyi doğru göstermez.

Kırılan kalpler, kırılan camlar gibidir.

Sevgi, çölde kaybolmuş bir gemidir.

Kırılan bir kalp, kırılan bir aynaya benzer. Hem parçaları keskin, hem de yansıttığı şeyler hep kırık.

Gökyüzü, denizin yansımasıdır. İki dünya arasında sıkışıp kalmış gemiler gibi.

Hayat, zamanın dokusundan örülmüş bir halıdır.

Hayat, bir kıvılcım ateştir; bazen insanı yakar, bazen ısıtır.

Burada herkes beyaz gelinlik giyer ve yüzünde kan lekesi olur.

Ölümün rengi yok, ölüm hep siyahtır.

Gökyüzüne bir delik açmak gibi, orası burası belli olmayan bir yarık.