Bir insanın yaşamı, bir kıvılcım gibi kısa. Bu dünyadan en iyi şekilde nasıl ayrılacağını öğrenmek önemli.

Hayatın sonunda, insanın kendi özgür iradesiyle sevdiği biri için ölmek istemesi kadar doğal ne olabilir?

Bir insan ne zaman ölürse, o zaman onun için ölmüş sayılır.

Savaşta ya öldürürsün, ya öldürülürsün.

Gelincik, kırmızı güzelliğiyle ölüme gider.

Hayat; bir gün öleceğimizi bildiğimiz halde, bir gün öleceğimizi unuttuğumuz sürece yaşanır.

Ölüm, bazen yaşamaktan daha kolaydır.

İnsanın yaşamak için bir sürü nedeni var, sürüyle. Ama insanın ölmek için bir tane nedeni yok, bir tane bile yok.

İnsanlar ölümü sevmezler. Ama ölüm, insanları sever.

Ölüm, yaşamdan daha kolay.

Bir insanın ölümü, başkasının yaşamı olur.

İnsanlar neyle karşılaşacaklarını bilemezler, o yüzden yaşarlar. Hep umutla yaşarlar. Ama yine de ölürler.

Ölüm, sadece başka bir yolculuktur. İyi bir yolculuk olacak.

Ölüm, sadece bir başlangıçtır.

Bu dünyada bir tek güvenebileceğim tek şey var; o da ölümdür.

Bir gün sen de anlayacaksın. Ölüm, hayattan daha kolaydır.

Burada asıl mesele, kimin en iyi ölümü yaşayacağıdır.

İşte bu yüzden ölüme saygı gösteriyorum. Çünkü o, yeryüzündeki tek gerçektir.

Bir gün, herkes için son gün olacak ama bu gün bugün değil.

Kral bile ölür, sen de öleceksin.