Herkesin cesedi bir gün toprağa düşer.

Hayatım boyunca birçok kez öldüm. Şimdi gerçekten ölmeye hazırım.

Bir gün herkesin kalbi duracak, hayat bittiğinde, ne yapmış olduğunun bir önemi olacak mı?

Herkes bir gün ölür, sorun değil. Önemli olan nasıl ölürsün.

Ben ölünce, Muhsin Bey ölünce; her şey bitmiş olacak.

Korkunun ecele faydası yok.

Ölüm, yalnızca ölenin değil, ölenin ardında kalanların da hesabıdır.

Bakın, hepimiz ölüyüz, ama ölüler bile ölüme alışamıyor.

Hayatta bazı şeylerin sadece ölümle sona erdiğini öğrendim.

Yaşamak bir beceridir, ölmek ise bir şanstır.

Zamanı geldi, onurlu bir adam gibi ölmek zorunda kaldım.

Bir insanın ölümü, başka bir insanın özgürlüğüdür.

Herkes bir gün ölecek, herkes bir gün ölecek!

Hayatımızı yaşamadan nasıl ölebiliriz?

Ölüm, hayatın sadece başlangıcı değil, aynı zamanda sonudur.

Ölüm, yaşamın en büyük gerçeğidir ve hepimiz onunla yüzleşmek zorundayız.

Bir kar tanesi kadar masum olmak, ama bir kar tanesi kadar da ölümcül.

Hayat, bir rüyadır; ölüm ise uyanış.

Savaşın sadece bir başlangıcıdır. Ölüm sadece bir başlangıçtır.

Bir insanın ölümü, yaşamda başka birinin doğuşudur.