savaş

Dünyayı değiştirmek için savaşmanın anlamı, kendi iç dünyamızı değiştirmekle başlar.

Savaş sadece ölümdür, hiçbir şey ifade etmez.

İnsanlar birbirlerini öldürürken, insanlar ölüyor.

Gerçek aşk, sonsuza kadar süren bir savaştır.

Bazen en büyük savaşlar, sessizlik içinde verilir.

Bir gün, bir gece, bir yaz gecesi, bir savaş gecesi. Yıldızlar, ateşler, fenerler, yaktıkça yaktılar, sönünce sönüp gittiler. Savaş gecesi, savaş gecesi…

Savaş, ölümleriyle değil, yaşamlarıyla hatırlanmalıdır.

Savaşta kaybedilen her can, bir köprü kadar önemsizdir.

Bir çocuk bile olsanız, savaşın bir parçasısınız artık.

Bir köprü, savaşı kazanmaz. Bir köprü, sadece yıkılır.

Savaşta gençler ölür, yaşlılar konuşur.

Savaşlar, her zaman aynı türden insanları öldürür. Kötü olanları değil, zayıfları.

Bir zamanlar savaşlar olurdu, barışlar olurdu. Şimdi ise sadece kaos var.

Savaşta insanın ne kadar güçlü olduğu değil, ne kadar sağlam olduğu önemlidir.

Ölümcül büyücülerin yaptığı şeyleri hayal bile edemezsin.

Asıl savaş, kendi içimizdedir.

İyi bir savaş yoktur. Sadece kötü ve daha da kötü olanlar vardır.

Savaşta kazanan hep aynı olur, kaybedenler.

Bir insanın en büyük zaferi, kendi içindeki savaşı kazanmasıdır.

Barış için savaşmak, savaşmak için barış yapmaktan iyidir.