Umutsuzluk

Savaşın ardından güllerin açacağını kimse beklemesin.

Ben ölümün karanlığında bile yaşamak için çırpınıyorum.

Elimden geleni yaptım ama hiçbir şey değişmedi. Hayatım boyunca hep bir hiç oldum.

Hayatta başarırsın, başarılı olursun. Ama benim durumumda, benim yaşadığım yerde, başarılı olmak ne anlama geliyor?

İnsanlar kurban ediliyor, ama bu savaş bitmeyecek.

Bir gün her şey biter ve benim için de o gün çok yakın.

Ben bir çıkmaz sokağın başındayım, dönüş yok.

Bir yudum sevgi içelim, belki unuturuz.

Hayat bir oyun değil, bir cehennemdir, seni yakar.

Hayat bazen bize en umutsuz anlarımızda bile beklenmedik bir sürpriz sunabilir.

Bir gün, her şeyin yerli yerine oturacağına dair inancımızı kaybederiz.

Benim için her şey bitti.

Hayat bir boktan ibaret.

Bu dünya bana çok kötü görünüyor.

Yakıcı bir öfke içindeyim, umutsuz bir öfke.

Gökyüzüne bakamam artık, içimde bir karanlık var.

Beni gördüğünüzde, bütün bunlardan eser kalmayacak.

Umutsuzluk, ruhun en karanlık köşelerinde gizlenen bir yabancıdır.

Hayat bok gibi bir şey. Ama bir şekilde akıp gidiyor işte.

Kimse benimle ilgilenmiyor, kimse benim hakkımda hiçbir şey bilmiyor.