Her şeyin sonunda, insanlar yalnızdır.

Yalnız kalmak, bir insanın hissedebileceği en kötü şeydir.

Yalnızlık, kendinizi keşfetmenin en derin yoludur.

Kendimi çok yalnız hissediyorum.

Yalnızlık, en kötüsü yalnızlık.

Kimse benimle konuşmak istemiyor, kimse beni dinlemiyor.

Sesleniyorum, sesleniyorum, sesimi duyan yok.

Bir kadın yalnızlığına alıştığında, bir daha asla başka bir şeye alışamaz.

Kendimi sadece kendi yanımda yalnız hissettiğimde, gerçekten yalnız hissediyorum.

Yalnızlık, bazen en yakın olduğunuz zamanlarda hissedilir.

Bir insanın yalnızlığı, içinde kaybolduğu bir ormandır.

Kral yalnızdır. Hep yalnızdır. İnsanlar ona sarayını, tahtını, saltanatını verirler. Ama kimse ona kalbini vermez.

Bir insanın gerçek yalnızlığı, kendi iç dünyasında yaşadığıdır.

Bir insanın kendini en yalnız hissettiği yer, kendi zihninin derinlikleridir.

Benim kaderim senin kaderin olmaktan daha ağır. Benim kaderim senin kaderin olmaktan daha yalnız.

Kendi kapının önünden başka bir yerde her zaman birisi vardır.

Bir arada olmak güzeldir, fakat bazen biraz yalnız kalmak daha iyidir.

Bazen yalnızlık, içindeki en iyi arkadaş olabilir. Ona iyi bak, çünkü seninle her an yanında olacak.

Benimle birlikte yatağa girecek bir kadın bulamıyorum, arkadaşlarımın aksine.

Kendimizi yalnız hissettiğimizde, aslında yalnız olmadığımızı hatırlamamız gerekir.