yalnızlık

Bir insan ne kadar güçlü olursa olsun, yalnız bir ruha sahipse, zaten çoktan kaybetmiştir.

Yalnızken, insanın iç sesi daha da belirgin olur.

Yalnız kaldığını sanma. Her zaman biri var.

Yalnızlık, içinde en çok kendinle baş başa kaldığın zamanlardır.

Uzun zamandır kimse bana ‘seni seviyorum’ demedi.

Kimse yalnız değildir, çünkü herkesin bir hikayesi vardır ve hikayelerimiz bizi bir arada tutar.

Bir insanın hayatının en güzel anları, yalnız olduğu andır.

Gökyüzünün altında yalnız değilsin, ben buradayım.

Yalnız kalabilirim fakat yalnızlığı seninle yaşamam.

Gözlerimdeki yaşları görebiliyor musunuz? Onlar yalnızlıktan değil, insanlardan.

Hani insan ne kadar büyük görünürse, o kadar yalnızdır.

Kimse beni sevmez. Kimse beni sevmez.

Beni kimse sevmedi. Beni hiç kimse sevmedi.

Hayat bazen bizi en çok sevdiğimiz insanla yalnız bırakır.

Benim zaten hiç kimseye ihtiyacım yok, kendimi yalnız hissettiğimde şarkılarım var.

Yalnızlık, en kalabalık odalarda yaşanır.

Gözlerimiz kimseyi görmüyor artık…

Bir insanın en büyük korkusu yalnız kalmaktır.

Karanlık gecelerin en korkuncu, yalnızca karanlık değil; sessizliğin içindeki o karanlık.

Bir insanın en iyi dostu köpektir, ama en sadık dostu da yalnızlığıdır.