Melankoli

Karanlıkta kaybolmuş bir ruh gibiyim.

Gözlerimiz kimseyi görmüyor artık…

Zaman, tuzlu sularda yosun tutmuş bir taş gibidir.

Güneşin doğuşunda umut, batışında ise hüzün saklıdır.

Sokaklar karanlık ve sessiz olacak, aramızda ışık sızıntılarından başka hiçbir şey olmayacak.

Karanlığın içinde kaybolmuş bir adamım ben.

Bu dünya ne kadar da çirkin ve acımasız.

Hayat, sadece müzik kutusundaki bir melodi gibi…

Hayatın aslında hiçbir anlamı yok.

Toprak ölüdür.

Yalnızca baharlarımı seviyorsun, kışlarımdan hiç bahsetmiyorsun.

Ölü bir ruhun hayatımdaki etkisi sonsuz.

Her şeyi özleyeceksin, özleyeceksin.

Gece, yıldızların gözyaşlarıyla süslenmiş bir hüzün denizidir.

Gözlerimi açtığımda, hayatımın sonbaharında yalnız bir yaprak gibi esen rüzgarı hissediyorum.

Geceleri kendimi yalnız hissediyorum, her şey o kadar sessiz ki.

Güzel şeylerin hep kısa sürmesi acı verici.

Uykusuz gecelerin şarkısını bilirim.

Ben bir kiriş gibiyim, bir başka dünyadan.

Sırtını sıvazlayan soğuk rüzgar, ona gerçekliği hatırlatıyor.