Yalnız kalmayı seçenler, acı çekmeye mahkum olurlar.

Bir insanın yalnız ölmesi, hayatta yalnız olduğu anlamına gelmez.

Yalnızlık, en kötü mahkumiyettir.

Sevgilimiz, karımız, dostumuz; en sonunda tek başımıza kaldığımızda gerçekten kim olduğumuzu hatırlatır.

İnsanoğlunun en büyük acısı, yalnız olduğunu hissetmektir.

Gece, yalnız kalanların çığlıklarıyla doludur…

Yalnızlık, zamanla birlikte büyüyen bir şeydir.

Hayatta herkes yalnızdır, sonuçta birbirimizden ayrılırız.

Bir insanın yalnız yaşamaya hakkı var mıdır?

Ben bir insanım, bizim gibilerin bir tane daha olması için dua edin. Ben, kendime bir insan bulamadım. Kendime bir insan bulamadım.

Yalnız olmak, insanın en büyük korkusu olabilir.

Karanlıkta yalnız kalmak istemem.

Yalnızca ölülerin içinde bulunduğu bir dünya, yalnızca ölülerin yaşadığı bir dünya.

Hayatta en kötü şey, yalnız kalmaktır.

Bir insanın yalnızlık çekmesi, kendi kafasına vurması gibi bir şeydir.

Hayatımızı seçimlerimiz yönlendirir, ama sonunda hepimiz yalnızız.

Beni kimse sevemez, beni kimse kabul edemez.

Bir gün gelecek, yalnızlığımızın enkazı altında buluşacağız ve yüreklerimiz aynı ritimde atacak.

Bir insanın yanında, ondan başka kimse yoktur.

Büyüdükçe daha çok yalnız kalıyoruz.