Bu dünyada en büyük acı, sevdiklerimizin yüzlerindeki acıdır.

Zaman, acıları dindiren bir ilaçtır ancak izleri asla silinmez.

Geçmişte yaşanan acılar, geleceği şekillendirir. Ancak unutmamalıyız ki acılar, güçlü olmamızı sağlar ve bizi daha insan kılar.

Acının sadece ızdırap olduğunu düşünenler, gerçek acıyı asla tatmadılar.

Gözyaşlarının altında saklanan acı, en derin yaradır.

Gözlerimi açtığımda cehennemde olduğumu anladım.

Hayat, içindeki acıları tatlı kılmak için bize fırsatlar sunar.

İnsanlar ölür, sevdiklerin ölür, ama savaş bitmez.

Ne acıdır ki, insanlar birbirlerine ancak ölümle veda ederler.

Yol boyunca birçok yüz gördüm, ama en unutulmazı, içindeki acıyı gizlemeye çalışan yüzlerdi.

Ölüme gitmek zorunda olan bir adamın yanında olmaktan daha kötü bir şey yok.

Hayatın anlamı, sevdiklerimiz için çektiğimiz acılardır.

Bir zamanlar dünya her şeyiyle doluydu; güzellikle, sevgiyle, umutla. Şimdi sadece acı var.

Savaşta ölenler, sadece sayı değil, hayatları olan insanlardır.

İnsanlar gerçeği görmek istemezler, çünkü gerçek acı vericidir.

Gözlerinden akan yaşlar, kalbinin sessiz çığlıklarıdır aslında.

Çok büyük bir acı çekiyorum, çok büyük!

Ben kendi çocuğumu bile öldürürüm, hatta öldürdüm.

Bu kadar acıyla yaşanmaz ki!

Göz yaşlarınızı içine akıtın, belki toprak bile size acır.